شاید کاید به دام، مرغ پریده ز چنگ
گرم نگردد دگر، عاشق وا سوخته
آمد و آورد باز، از سر کویش کلیم
بال و پر ریخته ، جان و دل سوخته
کلیم کاشانی
در دلم مهر کسی خانه نکرده ست بیا
خانه خالیست ... نگه داشته ام جای تو را
کمال خجندی
جان و دل بیرون کس از دست تو مشکل میبرد
غمزهات جان میرباید عشوهات دل میبرد
رشحه
با تو خاموشم ولی با یاد دوست
هر سر مویم زبانی دیگر است
نشاط اصفهانی
گر زلف بیفشانی صد جانش فرو ریزد
صد جانش فرو ریزد گر زلف بیفشانی
عبید زاکانی
عالمی در شادی و ما را غم است
این غم ما از برای عالم است
نشاط اصفهانی
شبهاى هجر را گذرانديم و زنده ايم
ما را به سخت جانى خود اين گمان نبود ...
شکیبی اصفهانی
شب هجر تو مرا
موی سیه کرد سفید
عمر پایان شد و
پایان شب هجران نیست
عارف قزوینی
جز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت
بر همان عهد که بودیم، بر آنیم هنوز
ما از این چرخ کهن گرچه بسی پیرتریم
همچنان از مدد عشق جوانیم هنوز
ادیب نیشابوری
تو بخوان نغمه ناخوانده من...